روايت اول : على بن محمد بن بندار و غيره عن احمد بن ابى عبد الله البرقى عن ابن فضّال و جعفر بن محمد عن ابى القداح عن ابى عبد الله عليه السلام قال : جاء رجل الى ابى عليه السلام فقال له هل لك من زوجة فقال : لا ، فقال ابى و ما احب ان لى الدنيا و ما فيها و انى بت ليلة ليست لى زوجة ، ثم قال : الركعتان يصليها رجل متزوج افضل من رجل اعزب يقوم ليلة ، و يصوم نهاره ، ثم اعطاه أبى سبعة دنانير ثم قال : تزوج بهذه ، ثم قال أبى عليه السلام : قال رسول الله صلى الله عليه و آله : اتخذوا الاهل فانه ارزق لكم . « 1 » در سند روايت اگر جعفر بن محمد را هم توثيق نكنيم ابن فضّال كه حسن بن على بن فضال مىباشد فطحى ثقه است . پس روايت موثقه خواهد بود . روايت دوم : على بن محمد بن بندار عن أبيه عنه عبد الله بن المغيره عن أبى الحسن عليه السلام كه متن آن همانند متن قبلى است ، تنها اين قطعه بر آن افزوده شده ، فقال : محمد بن عبيد ( الله ) جعلت فداك فانا ليس لى اهل ، فقال : أ ليس لك جوارى او قال : امهات الاولاد قال : بلى قال : فانت ليس باعزب اين روايت صحيحه است . « 2 » 4 ) بررسى كلام مصنّف قدس سرّه درباره كراهت عزوبت روايات بسيار بر كراهت عزوبت با تعابير گوناگون دلالت مىكند . ولى روايتى كه در متن آورده شده هم از جهت سند اشكال دارد و هم از جهت متن .

--> ( 1 ) كافى 3295 / 6 ، جامع احاديث 20 : 18 ، ب 2 / 63 ، وسائل . ( 2 ) ( توضيح كلام استاد - مد ظله - ) سند روايت كه در بالا آورديم از جامع الأحاديث 20 : 19 / 64 برگرفته‌ايم ، اصل روايت در كافى 5 : 329 / 7 با اين سند آمده است و عنه عن أبيه عن عبد الله بن المغيرة ؟ ؟ ؟ قبل از اين روايت در كافى همان روايت ابن قداح آمده ، ظاهر بدوى روايت رجوع ضمير به على بن محمد بن بندار است ، چنانچه شيخ طوسى در تهذيب 7 : 220 / 5 بر طبق آن رفتار كرده ، ولى تحقيق چنانچه استاد مد ظله در حاشيه سند مرقوم داشته‌اند آن است كه مرجع ضمير احمد بن أبى عبد الله البرقى است كه به توسط پدر از عبد الله بن المغيره بسيار نقل مىكند نه على بن محمد بن بندار كه پدرش راوى ابن مغيره نيست ( وسائل 20 : 20 / 22918 ، معجم الرجال 12 : 131 ( ترجمه على بن محمد بن بندار ) ولى از آنجا كه على بن محمد بن بندار و احمد بن ابى عبد الله البرقى و پدرانشان همگى ثقه هستند روايت به هر حال صحيحه است .